آرامش، همین نزدیکی‌هاست
چهارشنبه بیست و هشتم مرداد ۱۴۰۵آرامش، همین نزدیکی‌هاست 🍃
گاهی فکر می‌کنیم برای آرام شدن، باید همه‌چیز درست شود؛
همه‌ی نگرانی‌ها تمام شوند،
همه‌ی آدم‌ها ما را بفهمند،
و تمام اتفاق‌ها همان‌طور که می‌خواهیم پیش بروند...
اما زندگی همیشه قرار نیست طبق خواسته‌ی ما پیش برود.
گاهی آرامش یعنی
با وجود تمام فکرهایی که در سرت می‌چرخد،
کنار پنجره بنشینی،
یک فنجان چای برای خودت بریزی
و چند دقیقه، فقط نفس بکشی.
یعنی یاد بگیری بعضی چیزها را رها کنی؛
نه از روی بی‌تفاوتی،
بلکه چون می‌فهمی قرار نیست بار تمام دنیا را تنهایی به دوش بکشی.
زندگی، میان همین لحظه‌های ساده جریان دارد؛
میان یک لبخند،
یک گفت‌وگوی صمیمی،
صدای باران،
بوی خاک خیس،
و امید کوچکی که هنوز در گوشه‌ی دل‌مان زنده است.
شاید آرامش، رسیدن به جایی دور نباشد؛
شاید همین باشد که
با تمام ناتمام بودن زندگی،
هنوز بتوانی به فردا لبخند بزنی...
گاهی باید آرام گرفت
و اجازه داد زندگی، خودش راهش را پیدا کند. 🌱
شاید قشنگ‌ترین اتفاق فردا،
همان چیزی باشد که امروز حتی تصورش را هم نمی‌کنیم.
— از پنجره‌ای رو به باران 🌧️🤍
برچسب‌ها: باران, آرامش, امید, دل نوشته
