پنجره ای روبه باران

گاهی دلم می‌خواهد یک روز صبح، بی‌آنکه به ساعت نگاه کنم، از خانه بیرون بزنم.

نه مقصدی داشته باشم، نه کاری که عجله‌اش را داشته باشم.

فقط بروم...

جایی دور از صدای ماشین‌ها، دور از پیام‌های بی‌جواب و آدم‌هایی که هرکدام چیزی از آدم می‌خواهند.

بروم جایی که یک جاده باریک از میان درخت‌ها رد شده باشد و باران تازه بند آمده باشد.

همان‌جا کنار جاده بایستم، شیشه ماشین را پایین بدهم و بگذارم بوی خاک خیس، آرام‌آرام وارد ریه‌هایم شود.

گاهی فکر می‌کنم طبیعت عجیب‌ترین شکلِ آرامش را بلد است.

هیچ حرفی نمی‌زند،

هیچ نصیحتی نمی‌کند،

فقط کنارت می‌ماند.

درخت، درخت می‌ماند؛ حتی اگر کسی تحسینش نکند.

رود، راه خودش را می‌رود؛ حتی اگر کسی برای رسیدنش دست نزند.

و باران، بدون اینکه از کسی اجازه بگیرد، می‌بارد.

شاید ما هم گاهی باید همین‌طور باشیم...

کمتر توضیح بدهیم.

کمتر خودمان را برای دیگران ثابت کنیم.

و کمی بیشتر، همان آدمی باشیم که دلمان می‌خواهد.

اگر امروز خسته‌ای، شاید لازم نباشد همه‌چیز را درست کنی.

گاهی کافی‌ست پنجره را باز کنی،

نفس عمیقی بکشی

و به خودت یادآوری کنی:

هنوز می‌شود از همین روزهای معمولی، یک زندگی قشنگ ساخت.

و شاید فردا، باران دوباره ببارد...

اما این بار، تو زیر باران فقط خیس نمی‌شوی؛

شاید کمی هم از سنگینی دیروزت کم شود.

— از پنجره‌ای رو به باران

وقتی باران می‌بارد، طبیعت حرف می‌زند

بعضی روزها دلم می‌خواهد از همه‌چیز کمی فاصله بگیرم؛
نه برای فرار، فقط برای اینکه چند دقیقه صدای خودم را بهتر بشنوم.

پنجره را باز می‌کنم و اگر باران ببارد، انگار دنیا آرام‌تر می‌شود.
صدای قطره‌هایی که به شیشه می‌خورند، بوی خاک خیس و هوای خنک، آدم را می‌برند به جایی که خبری از عجله و شلوغی نیست.

من همیشه فکر می‌کنم طبیعت بلد است حال آدم را بفهمد، بدون اینکه چیزی بپرسد.

گاهی یک درخت تنها، بیشتر از هزار جمله حرف برای گفتن دارد؛
گاهی یک جاده خیس، آدم را یاد راه‌هایی می‌اندازد که سال‌ها پیش از آن‌ها گذشته؛
و گاهی باران، فقط باران نیست...

شاید یادآوری آرامی باشد که هیچ فصلی برای همیشه نمی‌ماند.

همان‌طور که ابرها کنار می‌روند و دوباره آسمان روشن می‌شود، بعضی روزهای سخت زندگی هم بالاخره تمام می‌شوند.

امروز اگر دلتان گرفته، شاید بد نباشد چند دقیقه‌ای کنار پنجره بایستید.
به آسمان نگاه کنید، نفس عمیقی بکشید و اجازه بدهید باران، کمی از خستگی‌های دلتان را با خودش ببرد.

زندگی همیشه آن‌قدر که در روزهای سخت به نظر می‌رسد، تاریک نمی‌ماند...

گاهی کافی است کمی صبر کنیم؛
پشت همین ابرها، هنوز آسمانی روشن منتظر ماست. 🌧️🌿

گاهی باران، فقط باران نیست...
گاهی پنجره‌ای‌ست که دوباره رو به خاطره‌ها باز می‌شود.

— از پنجره‌ای رو به باران 🌧️🤍

گاهی فکر می‌کنم وبلاگ‌ها شبیه پنجره‌هایی هستند که هر کدام رو به یک دنیای متفاوت باز می‌شوند...

آدم‌هایی را می‌خوانیم که شاید هیچ‌وقت ندیده‌ایم، صدایشان را نشنیده‌ایم و چیزی از زندگی واقعی‌شان نمی‌دانیم؛ اما از میان چند خط نوشته، با بخشی از دنیایشان آشنا می‌شویم.

گاهی یک نوشته ساده، بیشتر از یک متن طولانی در دل آدم می‌نشیند؛ نه به خاطر کلمات عجیب و قشنگ، بلکه به خاطر حس واقعی‌ای که پشت آن کلمات پنهان شده.

مثل باران...

باران برای همه یکسان می‌بارد، اما هر کسی آن را جور دیگری می‌بیند.
یکی فقط خیس شدن خیابان‌ها را می‌بیند، یکی صدای قطره‌ها را دوست دارد، یکی بوی خاک باران‌خورده را نفس می‌کشد و یکی شاید پشت شیشه بنشیند و با صدای باران، خاطره‌ای قدیمی را به یاد بیاورد. 🌧️🌿

آدم‌ها هم همین‌طورند؛
گاهی آنچه ما را به یک نوشته جذب می‌کند، خودِ کلمات نیست... نگاهی‌ست که پشت آن کلمات زندگی می‌کند.

شاید برای همین است که میان این همه نوشته، بعضی وبلاگ‌ها را بیشتر دوست داریم و دلمان می‌خواهد دوباره به همان پنجره برگردیم.

نه چون همیشه حرف بزرگی برای گفتن دارند؛
گاهی فقط چون حالِ نوشته‌هایشان شبیه حالِ خودمان است.

و شاید زیبایی وبلاگ‌نویسی همین باشد؛
اینکه آدم‌ها، بی‌آنکه همدیگر را بشناسند، گاهی از پشت چند خط نوشته، گوشه‌ای از دنیای هم را می‌بینند.

مثل دو پنجره در یک روز بارانی...
هر کدام رو به یک دنیا، اما با صدای مشترک باران. 🤍

— از پنجره‌ای رو به باران 🌧️🤍

باران که می‌بارد، زمین یادش می‌آید زنده است... 🌧️

باران که شروع می‌شود،
اولین چیزی که تغییر می‌کند،
آسمان نیست...
دل آدم است.

صدای قطره‌ها روی شیشه
آدم را می‌برد به جاهایی که سال‌هاست ندیده؛
به یک جاده‌ی خیس،
به بوی خاک،
به درختی که زیر باران ایستاده
و انگار هیچ عجله‌ای برای رسیدن ندارد.

گاهی به این فکر می‌کنم
شاید ما آدم‌ها هم شبیه همین درخت‌ها هستیم؛
گاهی باید زیر باران بایستیم،
خیس شویم،
سختی بکشیم
تا دوباره سبز شویم.

طبیعت هیچ‌وقت از باران نمی‌ترسد.
می‌داند بعد از هر بارش،
زمین دوباره نفس می‌کشد
و جوانه‌ای کوچک
از دل خاک بیرون می‌آید.

کاش ما هم این را یاد بگیریم...

کاش وقتی روزگار بارانش را روی سرمان ریخت،
فکر نکنیم همه چیز تمام شده؛
شاید همان باران
شروعِ روییدنِ چیزی باشد
که مدت‌ها در دل ما منتظر مانده است.

پس اگر امروز آسمان گرفته است،
اگر باران می‌بارد،
اگر دلت کمی خسته است...

پنجره را باز کن.
بگذار باران بیاید.
بعضی غم‌ها را نمی‌شود حل کرد؛
باید شست و به دست باران سپرد. 🌧️🤍

— از پنجره‌ای رو به باران 🌧️🤍

حرف دل...

گاهی آدم خسته نیست،
فقط دلش می‌خواهد کسی باشد که بدون توضیح، حالش را بفهمد...

کسی که سکوتت را بشنود،
دلتنگی‌ات را ببیند
و بگوید:
«نگران نباش... من هستم.»

شاید بزرگ‌ترین آرامش زندگی،
داشتنِ کسی نباشد که همیشه کنارمان باشد؛
بلکه کسی باشد که حتی وقتی دور است،
دل آدم با یادش آرام بگیرد.

امروز دلم فقط همین را می‌خواهد؛
کمی آرامش،
کمی فهمیده شدن،
و دلی که هنوز به فردا امیدوار است... 🍂🌧️

دوباره شروع کن 🌱

گاهی لازم نیست همه‌چیز را از نو بسازیم؛
فقط کافی‌ست یک قدم تازه برداریم...

شنبه آمده تا یادمان بیاورد
هر صبح، فرصتی‌ست برای دوباره امیدوار شدن.

گذشته هرچه بود، گذشت؛
امروز هنوز یک صفحه سفید است
برای نوشتن اتفاق‌های خوب.

آرام قدم بردار،
به خدا توکل کن
و بگذار زندگی، آرام‌آرام
زیبایی‌هایش را به تو نشان دهد. 🌿

شاید همین شنبه، آغاز یک اتفاق خوب باشد... 🤍

— پنجره‌ای رو به باران 🌧️

«گاهی خدا،

پاسخ دعاهایمان را

در صدای آرام باران پنهان می‌کند...»

🌧️ هنوز امید از پنجره پیداست...

گاهی لازم نیست اتفاق بزرگی بیفتد تا دلمان آرام بگیرد.

گاهی کافی است باران آرام‌آرام بر شیشه بنوازد، پنجره را کمی باز کنیم و بگذاریم عطر خاکِ خیس، تمام خستگی روز را با خودش ببرد.

زندگی همیشه آن‌طور که می‌خواهیم پیش نمی‌رود؛

اما خدا همیشه آن‌طور که صلاح می‌داند، راهی برای آرام کردن دل بندگانش پیدا می‌کند.

اگر امروز دلت گرفته،

اگر از شلوغی دنیا خسته‌ای،

فقط چند دقیقه سکوت کن...

به صدای باران گوش بده،

چشمانت را ببند

و باور کن که هیچ زمستانی، بهار را از یاد نبرده است.

خدا هنوز مشغول نوشتن زیباترین فصل زندگی توست؛

پس امیدت را زمین نگذار...

✿ ✿ ✿

شعر امروز

به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست

عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست

— سعدی

🌿 پنجره‌ای رو به باران

«گاهی خدا،

پاسخ دعاهایمان را

در صدای آرام باران پنهان می‌کند...»

 ﺑﻌﻀﻴﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﺯﻧﺪﮔﻴﺸﻮﻧﻮ ﺑﺎ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﻣﺠﺎﺯﻱ ﭘﺮ ﻣﻴﻜﻨﻦ . . . !

 ﺑﻌﻀﻴﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﺟﺎﻱ ﺷﺐ ﻭ ﺭﻭﺯﺷﻮﻥ ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻩ . . . !

 ﺑﻌﻀﻴﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﺩﻟﺸﻮﻥ ﻣﻴﺨﻮﺍﺩ ﻳﻜﻲ ﺭﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﺶ ﻭﺍﻗﻌﻲ ﺑﺎﺷﻪ . . . !

 ﺑﻌﻀﻴﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﺯ ﺁﺩﻣﺎ ﻣﻴﺘﺮﺳﻦ . . . !

 ﺑﻌﻀﻴﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﺗﻴﭗ ﻣِـﺸـﻜﻲ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺗﻴﭙی ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻴﺪﻥ . . . !

 ﺑﻌﻀﻴﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺗﻨﻬﺎﻥ ﻭ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎی ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﻭ ﮔﻮﺵ ﻣﻴﺪﻥ . . . !

 ﺑﻌﻀﻴﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﻫﻲ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﮔِـﻠﻪ ﻣﻴﻜﻨﻦ . . . !

 ﺑﻌﻀﻴﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﺮﺩﺭﺩﻥ ﭼﻮﻥ ﺩﺭﺩﺷﻮﻧﻮ ﻗﺸﻨﮓ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻴﻜﻨﻪ . . . !

 ﺑﻌﻀﻴﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﺷﻮﻥ ﺗﻠﺨﻪ ﻭ ﮔﺮﻳﻪ ﻫﺎﺷﻮﻥ ﺩﻳﮕﻪ ﺁﺭﻭﻣﺸﻮﻥ ﻧﻤﻴﻜﻨﻪ . . . !

 ﺑﻌﻀﻴﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﺩﻭﺱ ﺩﺍﺭﻥ ﺷﺎﺩ ﺷﻦ ﻭﻟﻲ ﻫﻤﻪ ﺵ ﻓﺎﺯ ﻏﻢ ﺩﻧﻴﺎﺷﻮﻧﻮ ﻣﻴﮕﻴﺮﻩ . . . !

 ﺑﻌﻀﻴﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﺩﻟﺸﻮﻥ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﻭﻟﻲ ﺻﺪﺍﺷﻮ ﺩﺭﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻥ . . . !

 ﺑﻌﻀﯿﺎ ﻫﺴﺘﻦ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺧﺴﺘﻪ ﻥ ﻭﻟﻲ ﭼﻮﻥ ﻣﺠﺒﻮﺭﻥ ﺩﺍﺭﻥ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻣﻴﻜﻨﻦ . . . !

 ﺍﻳﻦ بعضی ﻫﺎ ﻋﺠﻴﺐ ﺷﺒﻴﻪ ﻣﻨﻦ خیـــــــــــــــــــــــلی عجیــــــــــــــــــــب

مــــی شود یک شب خوابید ،

و صبــح

با خبــر شد ، غم ها را از یک کنــار به دور ریخته اند ؟!

که اگـــر اشکی هست …

یا از عمــق ِ شادمانی دلی بی درد است ؛

یا از پــس ِ به هم رسیدن های دور …

یا گـــریه ی کودکی

که دست بی حواسش ، بادبادکـــی را بر باد می دهد !

کــاش مــی شد

یک صبــح

کسی زنگ خانه هامان را بــزند بگــوید :

با دست ِ پـــر آمده ام …

با لبــخند ،

با قلب هایی آکنده از عشــق های واقعی .

از آن ســـوی دوست داشتن ها …

آمده ام بمــانم و …

هـــرگز نروم !!

گاهی تنهایت میگذارند ،..

گاهی آزارت میدهند 

و گاهی …...

گمان میکنند قرار است این بودن ها همیشگی باشد

اما …..

زمانی برایشان عزیز میشوی که دیگر نیستی

نه به احترام آنان که از فریادم خسته شدند !

نه برای آنانی که به دنبال سکوتم هستند !

نه برای دل او که میخواهد با سکوتم مرا بشکند !

و نه برای بودنی تکراری سکوت میکنم …

چون صدای تو را در سکوت می شنوم ، تو که تمام دنیای پر از فریادم را به یکباره

خاموش کردی و به من سکوت را هدیه دادی …

یـــــــه مــــــــــرد واقعــــــــــی مردیــــــــه کـــــــــه

وقتــــــــــی یـه دختــــــــــرو دوســــــــــت داشــــــــت

واســــــه باقیــــــــه دخــــــــترا نمــــــــاز میـــــــت بخونــــــــــه . . .

خوشبختی یعنی . . .

واقف بودن به اینکه هر چه داریم  از رحمت خداست . . .

و هر چه نداریم از حکمت خدا . . . .

احساس خوشبختی یعنی همین . . . !

خوشبختی رسیدن به خواسته ها نیست

بلکه لذت بردن از داشته هاست . . . . .

می روم اما بدان یک سنگ هم خواهد شکست

آنچـــــنان که تارو پود قلب من از هــــم گسست

می روم با زخم هـــــایی مانده از یک سال سرد

آن همه برفی که آمـــــد آشـــــــیانم را شکست

می روم اما نگویــــــــی بی وفــــــا بود و نمــــاند

از هجوم سایه هــــا دیگر نگــــــاهم خسته است

راســــــتی : یادت بمــــــــاند از گـناه چشم تو

تاول غــــــربت به روی باغ احســــــاسم نشست

طـــــــرح ویران کـــردنم اما عجیب و ســــــاده بود

روی جلد خاطــــراتم دست طوفــــــان نقش بست

منتظر نیستم، اما

کمی آنطرفتر از تمامی این نیمکت ها

خاطراتی هست

که بدجور به دلم پیله کرده است…

گاهی نمی شود رفت

گاهی باد می پیچد لای شاخ و برگ درختان

و کلاغ پیر قصه ها

کوچ کردن هم از یادش می رود…

چقدر این خیابان ها را درخت و کلاغ پر کرده است

همین خیابان هایی که همه

به جایی ختم می شوند که تو را از من گرفته است…

تمام دندانهایش راکشید که اورانخورد

اهوی اورفت.حالااومانده وبره هایی که به اومیخندند.....

این است رسم زندگانی......

ادمهاشبیه حرفهایشان نیستند....

ساده لوح نباش!!!!

هیچکس دیگری رابرای چیزی که هست دوست ندارد!!!!!

علاقه ی آدمهابه هم ازنیازهایشان شروع میشود.

نیازهایی که شایدروزی آدم دیگری پاسخ بهتری برایشان داشته باشد!!!!!

شبی گرگ راناراحت دیدم ...

بالاشه یک آهودردهان به گله آمد!!

گرگ های گله شادازاین شکاراو.

پرسیدندچراناراحتی گرگ؟!!

گفت:شبی درسیاهی بیابان چشمانش رادیدم/دلم راربود!

هرشب به خواست پایم که نه/به تمنای دلم میرفتم تاتمایش کنم....

امشب محواوبودم که شنیدم صدای سگان ولگردرا/

دویدم...

پریدم....

زیرگلویش راگرفتم ودریدمش !!

آنچنان دوستش داشتم که نمیخواستم ...

"سهم دلم"

نصیب" سگان ولگرد"شود...

دلم یه سکوت...

                     ازجنس تلخی میخواهد...

           یه سکوت ازجنس تارهای عنکبوت.....

                                                   سکوتی درعین انتظار....

       سکوتی ازجنس عشق...

                        آرامشی عجین شده باعشق....

سکوت...

                 تلخ..

                                     امادلنشین....

                     قلبم دیگرصدایی ندارد...

              اوهم سکوت کرده...

                                   امشب دلم هوایش راکرده...

دلم سکوتی کرده ازجنس غوغاوآشوب...

                               خدابه داده این سکوته پرسرصدابرس..

بدون شرح !!!!!!!!!!

خسته نمی‌شوی!

بعضی‌ها را هرچقدر گوش دهی

عادت نمی‌شوند!

بعضی‌ها هرچه تکرار شوند

باز بکرند و دست نخورده!

دیده‌ای؟

بعضی‌ها بی‌نهایتند!

مثل یک دوست

مثل مادر …...

هر چه برایش توضیح دهی, بیشتر پاهایش را به فرش دلت میکوبد...

گریه میکند...

بهانه میگیرد...

نق میزند....

خسته میشود

و خوابش میبرد...

امان از لحظه ای که بیدار شود......

موفقیت یعنی از ناممکن ها،ممکن ساختن.

موفقیت یعنی همیشه جانب حق را نگاه داشتن.

موفقیت یعنی با آرامش زیستن.

موفقیت یعنی ناکامی ها را جدی نگرفتن.

موفقیت یعنی از تجارب انسان های موفق درس گرفتن.

موفقیت یعنی اشتباه را پذیرفتن و تکرار نکردن آن.

موفقیت یعنی با شرایط مختلف خود را وفق دادن.

موفقیت یعنی تکیه گاه بودن برای دیگران.

موفقیت یعنی قدردان بودن.

موفقیت یعنی خسته نشدن از مبارزه با دشواری ها.

موفقیت یعنی خندیدن به آنچه دیگران مشکلش می پندارند

.
موفقیت یعنی توانایی دوست داشتن.

موفقیت یعنی عاشق زندگی بودن.

موفقیت یعنی صبور بودن.

موفقیت یعنی حفظ خونسردی در شرایط دشوار.

                                              نوشته :از مریم

دروغ بگو تا باورت کنند

آب زیر کاه باش تا بهت اعتماد کنند

بی غیرت باش تا آزادی حس کنند

خیانت هایشان را نادیده بگیر تا آرام باشند

کذب بگو تا عاشقت شوند

هرچه نداری بگو دارم

هرچه داری بگو بهترینش را دارم

اگه ساده ای  ، اگه راستگویی ، اگه باوفایی ، اگه با غیرتی

اگه یکرنگی بدان که همیشه تنهایی رفیق…

ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣـــﯽ ﺳـــــﺎﻝ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ 

ﺗـــﺎ ﺍﺑــــــﺪ . . .

ﻣﻮﺍﻇــﺐ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺷــــﯽ

ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﯾﺎﺩ ﺁﻭﺭﯼ ﺍﺕ ﮐــــﻨﻢ . . . 

ميروم. . . .

ﻧﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ . . .

نه. . . .

ﺑﯿﻦ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﺑماند. . .

از اضافی ﺑﻮﺩﻥ خسته ام..

من چه ساده ام!

كه گمان ميكنم اگرنباشم دلى برایم تنگ ميشود.. اما حقيقت اين است.که... اگرنباشم 

فقط نيستم... 

همين..

از سحر

خدایا

امروز من گذشت…

درتمرینِ بهتر شدن کمکم کن

گاهی که زمین میخورم و

یادم میـــرود ایستادن را

با لبخند همیشگی ات نگاهم کن

من بی نگاه تو هیچم

شبمان را با یادت بخیر کن....

بدون شرح!!!!!!!!